fbpx
Azuurblauw Gardameer

Eten in Noord-Italië, een vlezig verhaal

 

Pasta ai funghi

Pasta ai funghi*

Vorige week deze tijd was ik naarstig in de weer om mijn projecten af te ronden want de dag er op vertrok ik op vakantie! Een vriendin trouwde er in een dorpje nabij Pordenone, in Noord-Italië. Any excuse is a good one, dus breide ik er een weekje toerist uithangen aan.

Toen ik twee maand geleden, putje winter op citytrip vertrok naar New York schreef ik dit artikel boordevol eetadresjes voor vegans. Het artikel kan je ook vinden in de lente editie van EVA Magazine. Of ik opnieuw een artikel wou schrijven voor het EVA Magazine, dit keer met vegan hotspots in Venetië? Een uitdaging die al snel blijkt groter te zijn dan verwacht. Wanneer politici ouders willen bestraffen die hun kinderen vegan of vegetarisch opvoeden weet je hoe laat het is.

Je moet weten dat de streek van Noord-Italië, rond Venetië, ten oosten van het Lago di Garda en ten zuiden van de Dolomiti een echte vlees- en kaasstreek is. In een land met zo’n culinaire geschiedenis is het niet evident te breken met de tradities van ‘la mama’. Want in tegenstelling tot New Yorkers zijn Italianen wel helemaal te vinden voor huisbereide maaltijden. Behalve op zondag natuurlijk, dan gaat de hele famiglia uitgebreid tafelen in de plaatselijke trattoria met alles er op en eraan. Antipasti, primi, secundi, dolci, … vergezeld van een goed flesje wijn uit de streek.

* Il Cavolo à Merenda, Via Verona, 15, 37066 Caselle di Sommacampagna

Venetië, het Brugge van het Noorden

pizza verdure

pizza verdure

Venetië

Venetië

De vakantie begint grijs en somber. Op de treinrit naar het schiereiland donderen donkere wolken voorbij en gaan de golven danig tekeer tegen de rotsen. Ik trek mijn regenjas aan en ga op zoek naar eten. Een toeristische plek zoals Venetië maakt het haar bezoekers gemakkelijk met talrijke osteria’s, panificio’s, trattoria’s en terrasjes langs het water. Ik ben allergisch aan ‘de toerist uithangen’ dus ga ik op pad zonder stadsplannetje en sla een steegje links in, ging een brugje rechts over in de hoop een authentieke osteria binnen te lopen. Ik zoek en vind niet want Venetië is écht het Brugge van het zuiden; een groot openluchtmuseum.

Op de treinrit naar het schiereiland donderen donkere wolken voorbij en gaan de golven danig tekeer tegen de rotsen. Ik trek mijn regenjas aan en ga op zoek naar eten.

In een druk bewandeld steegje lonkt een stuk pizza verdure naar mij. De eerste pizza van de vakantie! Vegetarische opties vind je hier eigenlijk voldoende, zei het niet bijzonder gevarieerd. Pizza met groenten of gewoon een margarita, pasta met bospaddestoelen of insalata caprese. Een alternatief met vlees vervangende producten zoals je in België een vegetarische vol-au-vent zou nemen, vind je hier niet. Slaatjes zijn al evenmin ingeburgerd.

Pizza verdure: Calle della Chiesa, Venetië

Casselle

Trattoria Al Cavalcavia

Trattoria Al Cavalcavia

We huren een klein autootje dat een gevaar op de Italiaanse autostrades blijkt te zijn. Simpelweg omdat het de andere gevaartes op de weg niet kan voorbijsteken. In de regen en file verlaten we Venetië en arriveren een uur later in Casselle. Ik boekte een AirBnB appartement bij Maria Grazia. Een uitstekende keuze omwille van de nabijheid van zowel Verona als het Lago di Garda. ‘s Avonds gaan we gewoon te voet op restaurant in het dorp.

Een interieur dat doet denken aan de refter van je middelbare school

Naar Trattoria Al Cavalcavia. Een interieur dat doet denken aan de refter van je middelbare school, met een buffettoog voor groenten. Wanneer wij toekomen, op een doordeweekse avond, rond 19u is het restaurant leeg. We hebben er niet zo’n goed oog op en vragen ons af waarom Maria Grazia ons dit aanraadde. Een uur later, wanneer ik halverwege mijn pizza rond mij kijk zit het vol. Naast ons is de tafel van een Italiaanse familie volgestouwd met antipasti en groenten van het buffet. Een plotse fear of missing out overvalt mij wanneer ik besef dat ik nog niet van die groenten heb geproefd. Heb ik dan.

De groenten zijn eenvoudig klaargemaakt; geroosterde aubergines en paprika, aardappel salade en verse artisjokken. Hoe ze het doen, ik weet het niet, maar in Italië lijkt alles zo veel meer smaak te bevatten zelf zonder kruiden.

AirBnB: Via Filanda 2a, Caselle di Sommacampagna
Trattoria Al Cavalcavia: Via Villa 1, Caselle di Sommacampagna

Gastronomie bij la mama

Flan van Grana

Flan van Grana

De derde avond hier springt er zowel qua prijs als kwaliteit uit. In Trattoria Ai Salvi betaal je meer dan in de klassieke trattoria maar het is het waard. De klassiekers krijgen een gastronomische twist en de serveerster legt je met plezier de inhoud van de hele menukaart uit. Ik neem de flan van grana, vergezeld van kaaskroketjes. Grana is een kaassoort dat wij hier beter kennen onder de merknaam Grana Padana. Als je de afrit neemt in Sommacampagna kan je de gigantische kaasbol niet missen.

Ik hou van tartaar zo af en toe en omdat ik amper tonijn durf te eten omwille van overbevissing maak ik er nu een uitzondering voor. Ik krijg een flinke portie tartaar van tonijn met mosterd. Niets meer, niets minder. De pure smaak van tonijn herinner ik mij als hemels maar de smaken komen pas echt vrij als vb. een filet even is dichtgeschroeid. In rauwe tonijn zit eigenlijk weinig smaak. Zoveel vlees (of vis) eet ik doorgaans niet dus ik laat het staan en voel mij schuldig voor de arme tonijn.

Als dessert neem ik ‘salumi da cioccolato’, ook een specialiteit in de streek. Het schuldgevoel is sneller dan zou mogen vergeten als ik mijn chocoladeverslaving weer eens kan voeden.

Trattoria Al Salvi: Via Lugagnano 160, Corte Salvi

Oh Romeo where art thou?

Verona

Verona

Verona. Gekend als de stad van Romeo & Julia, met de horden toeristen die het binnenpleintje aan het balkon van Julia bezetten en elk om beurten poseren bij haar bronzen beeld. Maar ook met een prachtig amfitheater dat nog steeds in gebruik is. Tien jaar geleden, op een loeihete zomerdag ging ik er naar de opera Aïda kijken. Het enige dat ik van die dag heb onthouden is dat ik met de goedkoopste tickets een plekje op de stenen trappen kon bemachtigen en bij het binnengaan lachte met de straatventer die opblaaskussens met kinderlijke prints verkocht. Dat lachen is mij snel vergaan toen ik probeerde plaats te nemen op de stenen. Als de uitdrukking ‘een spiegelei bakken op hete stenen’ ooit ergens van toepassing zou zijn, is het wel hier. Twee minuten later had ik een opblaaskussen met kinderlijke print onder mijn achterste.

Als de uitdrukking ‘een spiegelei bakken op hete stenen’ ooit ergens van toepassing zou zijn, is het wel hier.

Eten. Net zoals in Venetië zorg je er maar beter voor dat je gegeten hebt buiten de stadswallen want de prijs van een stuk pizza loopt op naarmate je Julia nadert.

Kuieren langs het Lago Di Garda

Vanuit Sommacampagna in het zuiden van het Gardameer een uurtje rijden. Met een lunchstop in Peschiere del Garda rij je door naar Sirmione om er een rustig daguitstapje van te maken. Peschiere del Garda is vooral populair bij kampeerders. Zet je tentje op tussen campers op de Campeggio Bell’ Italia. Het is een typische badstad met een jachthaventje. In het dorpscentrum kan je gezellig winkelen en langs een kanaal tafelen in de zon.

We eten er een inspiratieloze spaghetti vongole. De schelpen zijn een tragische verdrinkingsdood in boter gestorven. Een tip die voor zich spreekt maar snel vergeten wordt als je grote honger hebt: ga op zoek naar een trattoria buiten het toeristische dorpscentrum.

De schelpen zijn een tragische verdrinkingsdood in boter gestorven.

Azuurblauw Gardameer

Azuurblauw Gardameer

Op naar Sirmione. We eten nog een stuk pizza onderweg en parkeren in Colombare van waaruit je te voet langs het water en dure hotels naar het schiereiland verder wandelt. Net over de brug waarlangs je de oude dorpskern binnenwandelt is het drummen. Ik wil mij er zo snel mogelijk weg maken dus slaan we een zijstraat in die leidt naar het keienstrand en een houten pier. Hier is het heerlijk vertoeven met een prachtig uitzicht op het azuurblauwe meer.

We zetten onze weg verder naar de Grotte di Catullo. Deze archeologische site is te bezoeken gratis te bezoeken elke eerste zondag van de maand en anders voor 6EUR. Neem hier je picknick mee en nestel je een hele dag in het grasveld tussen de adembenemende ruïnes. Dit is zo’n historische plek waarvan je spijt krijgt dat je niet 1000 jaar eerder was geboren.

Pordenone

We zijn uitgenodigd voor een huwelijk tussen een Australische met Italiaanse roots en een Nieuw-Zeelander met Fiji roots. Ik leerde haar kennen in Firenze 11 jaar geleden en vond haar bezoeken een goed excuus om een keer richting Australië te trekken. In de jaren daarop bezochten we elkaar in Parijs, dan weer in België en nu dus in Italië.

In Villa Luppis, een oud klooster omgebouwd tot hotel vind je een pittoresk kapelletje met het vreemdste plafond dat je ooit in een kapel zal zien. De ceremonie gaat door in een bakkend lentezonnetje. We zijn piekfijn uitgedost in ‘raceday attire’. Een outfit die we na een uurtje alweer kunnen inwisselen voor black tie. We zien er echt goed uit, al zeg ik het zelf!

De Mumm champagne vloeit rijkelijk wanneer de eerste van acht gangen worden opgediend en we genieten van de ondergaande zon in de sprookjesachtige tuin van Villa Luppis.

De Mumm champagne vloeit rijkelijk wanneer de eerste van acht gangen worden opgediend en we genieten van de ondergaande zon in de sprookjesachtige tuin van Villa Luppis. Aan de feesttafel binnen volgen nog vier gangen, waaronder een mooi stukje dichtgeschroeide tonijn met sesam. Zo veel beter dan de tartare die ik eerder deze week at. Elk gerecht is een superlatief van zichzelf en wordt afgewisseld door een oprecht mooie speech van de ouders en het koppel zelf.

Kers op de taart, letterlijk. Een bruidscake van Spaanse sponge cake in 6 verdiepingen en mimosa om het allemaal af te sluiten.

Villa Luppis: Via San Martino 34, Rivarotta di Pasiano

De huwelijkskapel in Villa Luppis

De huwelijkskapel in Villa Luppis

Op ons paasbest

Op ons paasbest

The wedding cake!

The wedding cake!

Tonijn

Tonijn

Treviso

Burrata en prosecco

Burrata en prosecco

Zoetekauwen komen hier aan hun trekken. De Italiaanse gelati en tiramisu hoeven geen vermelding meer. Treviso zou trouwens de thuisstad zijn van de tiramisu. En prosecco. En asperges. En polenta. En konijnenragu.

Een heerlijk wobbelig wit pakketje dat open plopt en de romige kaas gestaag laat vloeien.

Ik at hier, bij La Colonnetta een geweldige ravioli met ricotta en groene asperges. Oh en een burrata zoals ik er nog nooit één had gegeten! Een heerlijk wobbelig wit pakketje dat open plopt en de romige kaas gestaag laat vloeien. Simpele Italiaanse keuken, met lokale en seizoensgebonden ingrediënten. Op een terrasje in het zonnetje, vergezeld van een glas prosecco. Geen betere manier om deze vakantie in stijl af te sluiten.

La Colonnetta: Via Palestro 2, Treviso

Vleesstreek

Ai Salvi kweekt haar eigen dieren, lokaler kan het niet dus. In deze streek en in de keuken vind je zelden hoofdgerechten zonder vlees. Het neemt niet weg dat je hier als vegetariër ook lekker kan eten en opties hebt. Antipasti en primi hebben vaak genoeg alternatieven, zonder dat het hier bedoeld is als alternatief. Een primo piatto met pasta vraagt vaker een heerlijke saus met champignons, asperges of gewoon kaas dan dat er vlees bij hoeft.

Onder de kerktoren blijft la mama de deegrol in handen hebben

Zoals ik al zei, de Italiaanse keuken is geworteld in tradities en in kleine steden en dorpen zal je weinig invloeden van internationale trends voelen. Superfoods, wereldkeuken, vegan, fermented drinks en noem maar op zal je in steden als Firenze, Rome, Turijn etc. vast tegenkomen maar onder de kerktoren blijft la mama de deegrol in handen hebben.

You may also like