brunch in Australië

Avocado toast en blood guacamole

Mijn eerste avocado ooit at ik in Maleny, ergens tussen Brisbane en de Sunshine Coast. Dat was 9 jaar geleden. Terug thuis kocht ik groene avocado’s aan de lopende band. Groene, want de bruine ‘ready-to-eat’ soort haalde het toen nog niet tot hier. Goede timing om niet zonder te vallen was alles. Ze moesten net goed zijn als ik als ik verse kocht. Uitgesmeerd op een lauw geroosterd Vegemite toast… Zalig.
avocado brunch

Mijn eerste avocado. Ooit!

Tot Instagram een goed jaar geleden een spil dreef tussen mij en avocado’s. Door hun populariteit die mede aan sociale media te danken is, schakelen boeren in Mexico vaker over op avocado teelt. Het brengt immers veel meer op dan de teelt van andere gewassen. Hiervoor gaan ze illegaal pijnboom bossen kappen. Daarnaast is er zoiets als blood guacamole. De Mexicaanse maffia heeft de avocado trend opgepikt en eist een deel van de opbrengst.
Wat hogerop, in Californië zorgen ze voor droogte. Om een halve kilo avocado te produceren heb je 270 liter water nodig!
En dan hebben we uiteraard nog de werkomstandigheden waarin arbeiders in Latijns-Amerika verkeren om de vruchten te oogsten.
Je zou kunnen naar bio overstappen maar eerlijk gezegd, ik denk niet dat het een wezenlijk verschil maakt.
Als we nu allemaal ophouden met overzeese groenten, fruit en noten als superfood te declareren kan ik misschien binnenkort met een gerust geweten terug een Vegemite avocado toast eten. Of havermout met sojamelk eten. Of quinoa in mijn salade draaien. Of geroosterde cashews snacken.
Deze post is het gevolg van dit artikel.
Ik ben food fotograaf. Ergens moét ik mee op de Instagram trein. Anderzijds heb ik ook een hekel aan de impact die het heeft op mens en omgeving.

Benieuwd wat jullie er over denken!

You may also like