diner met thee bij Thee Academie Vlaanderen

Een diner met thee, dat rijmt!

En niet alleen taalkundig. Een zesgangen-diner op basis en vergezeld van aangepaste thees, dat gaat goed samen. Echt waar, als er binnen dit en een jaar geen thee restaurant in het hippe Gent uit de grond schiet, dan euh. Welja dan weet ik het ook niet. Het zal wel komen, mark my words.

Diner met Thee Academie Vlaanderen

Ik ben uitgenodigd door Robin van Thee Academie Vlaanderen. Hij volgde eerder al een workshop Food Fotografie & Styling bij mij en bracht toen uiteraard thee mee om te leren fotograferen. Robin is de bezieler van de Thee Academie met een campus in Brugge en Brussel. Een wandelende thee encyclopedie. Als die al zouden bestaan, dan zit er die avond tijdens het diner eentje naast mij. Ik neem er pen en papier bij en luister geboeid naar de cursisten die als eindwerk het diner bereiden. En naar Robin uiteraard, want wist je dat gedroogde thee ‘vers’ is als hij naar koekjes ruikt? Nee hé?

 

Eerlijk gezegd weet ik niet echt wat te verwachten. Het staat op die menukaart voor uw neus!, hoor ik u zeggen. Ahja. Daar staat effectief ‘bubbels van jasmijnparels’. Toppie, champagne met een aroma van jasmijnbloesem? Zoals gewoonlijk wacht ik geduldig af tot de uitleg gegeven wordt alvorens ik mijn lippen aan het glas zet, juist? Ik ben het geduld zelve. Niet dus. Ik neem een slok van het heerlijk geurend drankje en… WAAR IS DIE ALCOHOL??!, dat is mijn eerste reactie. Mijn tweede is; Oh wacht, THEE… En dan het moment van verheldering wanneer de jasmijnparels worden doorgegeven. Ik drink een cold brew jasmijnthee met Bru. In feite heel feestelijk, geserveerd in een flut’je en met de mooie parelende luchtbelletjes dat Bru typeert. Pairt heel goed met de amuse van zalm dat niet te sterk is van smaak.

Robin wijst er op dat de thee steeds sterker moet gezet worden dan de intensiteit van de smaak van het gerecht waarbij het geserveerd wordt. Aldus, up next: de garnaaltjes. In het gerecht is een Zuid-Koreaanse groene Jejudo thee verwerkt. Waar Japanse thee wordt gestoomd, wordt Zuid-Koreaanse geroosterd. Om de lijn door te trekken wordt het gerecht afgewerkt met geroosterde rijstkorrels. Deze zitten op hun beurt ook in de Japanse Genmaicha thee die we er bij drinken. Alweer goed gepaird!

 

Het begint te dagen. We zijn nog niet aan het voorgerecht maar dit heb ik al geleerd:

  • Thee kan je ook koud drinken, zonder zoetstoffen om er ice-tea van te maken, maar bijvoorbeeld met spuitwater als alcoholvrij aperitief
  • Zeg nooit “Gewoon groene thee.” tegen groene thee. Er is gedroogde, geroosterde, gestoomde, … en waarschijnlijk nog veel meer. Om nog maar te zwijgen over regioverschillen, plukfrequentie, etc.
  • Je weet dat losse thee vers is als hij ruikt naar koekjes!
  • Thee is een uitstekende smaakmaker in gerechten

 

Dat brengt mij bij het schuimend aspergesoepje met nog een DIY-aspect: goudgele kubusjes van Darjeeling thee. Soep en thee zijn tricky, in die zin dat zout overheerst op de smaak van thee. Om de Darjeeling smaak niet te laten verloren gaan wanneer je ze oplost in de soep mag er dus niet al te veel zout in zitten. Niet simpel en wel stof om over na te denken. Vergeet ik dan bijna het matcha zout. Zout met matcha. Goed om mijn cafeïneniveau op te krikken én mijn ijzertekort aan te pakken.

De papillotte van schelvis is niet gegaard in witte wijn maar wat raad je? In Japanse Sincha, koud gebrouwen. Voeg koud water toe aan de theeblaadjes en zet weg in de koelkast. Hoe lang is afhankelijk van de soort thee. Er bestaat zelfs een ice brew techniek waarbij ijs op theeblaadjes wordt gelegd om er zo een aftreksel van te maken. Take that baristas!

Gerookte krokodillen?

Nog een specialleke, vind ik, is de zwarte Crocodile Lapsang Souchong. Euh wat? Een Taiwanese thee waarin de Gravad Lax is gemarineerd. Fantastisch gerookte smaak geeft dat. Legend has it dat deze thee werd ontdekt door ongeduldigaards die niet wilden wachten tot de thee op normale wijze droogde maar ze daarom boven het vuur droogden. Vandaar de gerookte smaak. Voor de liefhebbers, ook heerlijk met een glaasje Single Malt. Naar het schijnt he.

 

Wist je dat er ook gefermenteerde thee bestaat? Groene of zwarte thee wordt gedroogd, geperst en dan gerijpt. Tot wel 5 jaar! Take that Kombucha!

 

En nu… dessert! Een zelfgemaakt bolletje ijs met Bai Lin Gong Fu. Altijd wel een mondvol die namen. Deze rode thee laat je 3 minuten trekken in melk op 80°C gebracht om er verder ijs mee te maken. Als afsluiter een diges-tea-f 🙂 TOCH NOG ALCOHOL!! Een ijsblokje, of bolletje, van rode thee dat op z’n gemakje zwemt in Bailey’s. Lekker, maar eigenlijk niet nodig.

Vaarwel alcohol (hahaha) en koffie

Zweer ik nu bij thee? Als alhoholvrij aperitief, bij de maaltijd, erna of bij het ontbijt? Nee, helaas. Old habits die hard. Maar ik drink wel meer thee. De cold brew techniek is ideaal op zwoele zomerdagen als deze. De Crocodile ga ik eens in huis halen. De Genmaicha is terug aangevuld (die had ik ooit eens van Simon Lévelt gekocht). En dan nog iets: ter vervanging van rookmot in je rookoven kan je ook theebladeren en rijst gebruiken. Dat ga ik nu ook wel eens testen zie.

 

Dus Robin, heel erg bedankt dat ik er bij mocht zijn! Proficiat aan de kersvers afgestudeerde theesommeliers. Het was een eye-opener!

Ook theesommelier worden? www.theflemishteaacademy.be

Lees ook het verslag van Hap en Tap die ik voor het eerst ook eens in real life zag en met ons aan tafel zat [zwaait naar Myriam].

 

You may also like